Al die hormonenspuiten die vooafgaan aan de pick-up zijn minitieus gepland. We moesten na dag 9 de pregnylspuit om 20u ’s avonds stipt toe dienen. Daar werd in het ziekenhuis heel hard op gehamerd. “Stipt toedienen! Anders loopt de pick-up in het honderd!” Plichtsbewust wilde we enkele minuten voor 20u de pregnylspuit klaar maken. Aangezien ik mijn vrouw op geen enkele manier pijn kan doen was ze genoodzaakt om haar dagelijkse inspuitingen in haar buik zelf te doen. Ik heb regelmatig moeten horen dat dat bij andere vrouwen anders was. Daar deed de man dat wel. Ik zou me dus bezig houden met het klaar maken van de pregnyl spuit. Daarvoor moesten immers 2 medicamenten gemengd worden. Ik moest met 1 spuit een vloeistof van een paar milliliter optrekken en in een potje met een 2e vloeistof van een aantal milliliter inspuiten en dat dan mengen. Daarnaast moest het geheel met een 2e spuit opgetrokken worden en ingespoten worden. Fluitje van een cent. Niet dus! Het was echte ‘rocketscience’ om alle vloeistof gemengd te krijgen. Die hoeveelheden waren zo gering maar je had altijd de indruk dat er nog een massa vloeistof in de potjes achter bleef. Het is uiteindelijk gelukt. En in het laatste ziekenhuis dat we behandeld zijn, was pregnyl maar 1 spuit. Het mengen was er niet meer bij. Waarom hadden ze dat in de eerste fertiliteitskliniek nog niet door?